Op 17 september 2025 werd een gezamenlijke strategische defensieovereenkomst tussen Saoedi-Arabië en Pakistan aangekondigd. In de gezamenlijke verklaring, ondertekend door de Saoedische kroonprins Mohammed bin Salman en de Pakistaanse premier Navaz Sharif, stond het volgende:
“De ondertekening van het gezamenlijke strategische defensieakkoord tussen beide partijen past in het kader van de inspanningen van beide landen om de gezamenlijke veiligheid te versterken en veiligheid en vrede in de regio en de wereld te waarborgen. Het akkoord heeft tot doel de verschillende aspecten van de defensiesamenwerking tussen beide landen te ontwikkelen en de gezamenlijke afschrikking tegen elke aanval te versterken; bovendien zal elke aanval op een van beide landen worden beschouwd als een aanval op beide landen.”
Veel mensen vroegen zich af wat deze overeenkomst betekende; sommige moslims dachten dat het een alliantie tegen de joodse entiteit was, terwijl anderen schreven dat de combinatie van Saoedisch geld en de nucleaire macht van Pakistan een afschrikkende kracht voor moslims zou vormen. Dat dit echter niet het geval is, blijkt uit de volgende redenen:
1-Het Saoedische regime is afhankelijk van de VS. Daar zijn tal van bewijzen voor; het meest recente voorbeeld is het smeken van Saoedi-Arabië aan de VS en andere landen in de regio om de oorlog in Gaza te stoppen. Dit regime heeft zich onderworpen aan de bevelen van de VS; het heeft de bevolking van Gaza niet verdedigd, maar heeft toegekeken hoe de vijand hen op wrede wijze heeft afgeslacht, uitgehongerd, hun huizen, scholen en ziekenhuizen heeft verwoest en hen heeft verdreven. Dit regime heeft zich aan hun bevelen gehouden en niet ingegrepen.
Ten slotte heeft de president van dit regime verklaard dat hij het plan van Trump om de oorlog in Gaza te beëindigen met genoegen verwelkomt. Dit plan omvat de eisen van de joodse entiteit, namelijk de ontwapening van de moslimstrijders en het overlaten van de veiligheid in Gaza aan de joden, waardoor de misdaden die zijn begaan worden verdoezeld en in de vergetelheid raken.
Bovendien heeft dit regime tijdens het bezoek van Trump aan Riyad in afgelopen mei zijn steun aan de VS uitgesproken en hem financiële steun ter waarde van meer dan honderden miljarden dollars toegezegd. Deze steun, die meer dan 600 miljard dollar bedraagt, ondersteunt de Amerikaanse economie en Amerikaanse militaire projecten, de ontwikkeling van wapens en raketten, en een deel ervan gaat naar de joodse entiteit als betaling voor de wapens die naar Gaza worden gestuurd om moslims te doden.
2- Op dezelfde manier is ook het Pakistaanse regime afhankelijk van de VS. Samen met Saoedi-Arabië en anderen heeft het Trump gesmeekt om de oorlog in Gaza te stoppen en heeft het, in overeenstemming met zijn bevelen, de bevolking van Gaza niet verdedigd. Net als het Saoedische regime heeft ook het Pakistaanse regime het laatste plan van Trump om de oorlog in Gaza te stoppen met genoegen ontvangen.
Toen Trump in afgelopen mei vroeg om de conflicten met India te beëindigen, gehoorzaamde het regime ook aan zijn bevelen, terwijl dit een kans had kunnen zijn om India te verslaan en vervolgens Kasjmir te bevrijden. De Pakistaanse premier Navaz Sharif heeft openlijk verklaard dat hij de bevelen van Trump zal gehoorzamen; ook de feitelijke leider van Pakistan, generaal Asim Munir, heeft tijdens zijn bezoek aan Amerika in december 2023 en tijdens zijn laatste bezoek in afgelopen augustus zijn loyaliteit aan de VS betuigd. Om deze loyaliteit te bevestigen, heeft hij aangekondigd dat hij Trump zal voordragen voor de Nobelprijs voor de Vrede. Trump voert echter oorlog tegen de islamitische oemma, steunt de joodse aanwezigheid in Gaza bij de massale moord, verdrijving en vernietiging van moslims, en probeert Gaza in een vakantieoord te veranderen.
3- De regimes van Saoedi-Arabië en Pakistan hebben eerder ook de Amerikaanse bezetting van Afghanistan gesteund. Ze blijven hun plannen daar steunen, zodat Afghanistan zich aan de VS onderwerpt. Pakistan heeft tijdens de Sovjet- en Amerikaanse bezetting Afghaanse vluchtelingen die bij hen hun toevlucht hadden gezocht het land uitgezet, de betrekkingen met Afghanistan verslechterd en is zelfs grensconflicten aangegaan. Bovendien heeft het zijn grondgebied tot uitvalsbasis gemaakt voor Amerikaanse operaties tegen Afghanistan.
4-Het is dan ook ondenkbaar dat de leiders van de Saoedische en Pakistaanse regimes buiten dit kader zouden handelen. Dat wil zeggen dat het onmogelijk is dat zij zich onafhankelijk van de VS zouden gedragen of een gezamenlijk defensieverdrag zouden sluiten zonder toestemming of goedkeuring van de VS.
5-In het licht van deze omstandigheden kan deze overeenkomst in de volgende punten worden begrepen:
a) Dit is een misleiding van de gewone mensen, alsof ze zich voorbereiden om de bevolking van Gaza te steunen of zich te verzetten tegen de “Joodse aanwezigheid” (waarvan sommigen zeggen dat het Groot-Israël-project een deel van het Saoedische grondgebied omvat). Bovendien heeft deze entiteit, ondanks de grote diensten die Qatar haar heeft bewezen, haar een klap toegebracht en vervolgens dreigementen geuit tegen alle landen in de regio. Qatar had echter haar grondgebied ter beschikking gesteld voor onderhandelingen om de gijzelaars te bevrijden en Hamas te dwingen zich te onderwerpen aan de eisen van de Joden.
b) Amerika wil de aandacht van Pakistan afleiden van de kwestie India en Kasjmir en richten op de kwesties in het Midden-Oosten. Zo kan het India tegen China opzetten, volledige controle over Kasjmir laten uitoefenen, er een hindoeïstische bevolking vestigen en de plannen voor controle over de rivierwateren tussen beide landen versterken.
c) Via Trump heeft Amerika het idee van een “nieuw Midden-Oosten” naar voren gebracht; dit is een vernieuwde versie van het idee van een “groot Midden-Oosten” dat tijdens de ambtsperiode van George W. Bush werd voorgesteld en dat alle islamitische landen moet omvatten. Landen als Pakistan worden in dit idee en dit regionale plan opgenomen. Een van de belangrijkste doelstellingen is het officieel aanknopen van betrekkingen met de joodse aanwezigheid en normalisatie in het kader van de Abraham-akkoorden. Nadat Saoedi-Arabië heeft aangekondigd deze verraderlijke akkoorden te aanvaarden, zal ook Pakistan zich bij Saoedi-Arabië aansluiten.
d) Een van de belangrijkste doelstellingen van Amerika is het centraliseren van de Joodse aanwezigheid als basis in de regio, omdat deze een stabiele uitvalsbasis in de regio vormt en een instrument is dat Amerika kan gebruiken zonder direct in oorlogen te hoeven interveniëren. Op die manier versterkt de VS haar invloed en verhindert zij de bevrijding en opkomst van de Oemma en de oprichting van het beloofde kalifaat. Amerika wil dat alle islamitische landen deze vreemde entiteit, die niets met het lichaam van de Oemma te maken heeft, accepteren, als een project beschouwen en de bezetting van een heilige islamitische grond (de eerste qibla en derde heilige plaats) door de joden vergeten; In ruil daarvoor wordt een ontwapende, zogenaamde “Staat Palestina” beloofd, die in werkelijkheid geen staat is, maar een nepconstructie met een autonoom bestuur over een deel van het Palestijnse gebied van de Oemma. Zoals bekend wijst de joodse entiteit dit af en acht zij dit in de praktijk onhaalbaar; de belofte om een Palestijnse staat op te richten is dan ook niets anders dan het volk aan het lijntje houden en verantwoordelijkheid uit de weg gaan.
e) Aangezien de overeenkomst bepaalt dat een aanval op een van beide partijen als een aanval op beide partijen wordt beschouwd, zal Pakistan, als de Joodse entiteit om welke reden dan ook Saudi-Arabië aanvalt, Saudi-Arabië moeten verdedigen en terugslaan door de Joodse entiteit aan te vallen. Dan zal de Joodse entiteit de kernreactoren van Pakistan aanvallen en proberen de nucleaire macht te vernietigen. Deze arrogante en op de VS gesteunde entiteit heeft eerder al de landen in de regio bedreigd en gezegd dat zij “zal aanvallen waar zij een bedreiging ziet”. In het verleden heeft zij zelfs gedreigd de nucleaire macht van Pakistan aan te vallen.
Op basis van dit alles mag men niet hopen dat deze regimes en hun overeenkomsten iets goeds zullen brengen voor de Oemma. Men moet zich hiervan bewust zijn. Er moet worden gewerkt aan de verandering van deze regimes, want het zijn regimes die zich onderwerpen aan de vijanden van de Oemma, hen dienen, hen tevreden proberen te stellen, hen steunen en hun stem niet laten horen tegen de misdaden die zij tegen de Oemma begaan; de laatste voorbeelden hiervan zijn de aanvallen op Gaza.
De inspanningen en het werk moeten gericht zijn op het samenbrengen van de islamitische landen onder één staatsstructuur, één staat die regeert volgens wat Allah heeft neergezonden; zodat deze, net als in het kalifaat in het verleden (gedurende ongeveer 13 eeuwen), een grote wereldmacht wordt die zich tegen Amerika verzet, het uit de regio verdrijft, Palestina en Kasjmir uit de greep van de joden en hindoes bevrijdt, andere bezette islamitische gebieden zuivert en moslims wereldwijd helpt.
De oplossing mag niet worden overgelaten aan staten die versnipperd blijven en de mensen blijven misleiden met overeenkomsten om hun defensie of economische of bilaterale betrekkingen te versterken.
Comments are closed.