Na zijn verkiezing tot hoofd van de katholieke kerk in afgelopen mei, bracht paus Leo XIV op 27 november 2025 een driedaags bezoek aan Turkije, zijn eerste buitenlandse reis. Zijn eerste daad was een bezoek aan het graf van Mustafa Kemal. Hij werd door de Turkse president Erdoğan met een plechtige ceremonie ontvangen in het presidentieel paleis in Ankara. Daarna bezocht hij Iznik, een historische mijlpaal voor het christendom en het lot van Europa.
1- Het feit dat de paus een krans legde op het graf van Mustafa Kemal en daar een eerbetoon bracht, betekent dat Mustafa Kemal wordt verheerlijkt en vereerd. Mustafa Kemal heeft namelijk grote dingen voor hen bereikt in het belang van de christelijke kerk en het Westen. Hij heeft de islam, die hun vijand was, vernietigd en het kalifaat afgeschaft, dat de moslims onder één staatsbestel verenigde en veroveringen deed om de islam naar Europa te brengen. Hij schafte de islamitische sharia af die in de staat, de samenleving en het dagelijks leven werd toegepast en verving deze door westerse wetten; hij legaliseerde alle soorten haram; hij vestigde westerse systemen zoals de republiek, de democratie en het secularisme en verbond Turkije met het Westen en zijn politiek.
2- Het is nogal vreemd dat de paus in de ontvangsthal van de nationale bibliotheek werd verwelkomd met het gezang “Tala’al Bedru Aleyna” voor onze profeet Mohammed (vrede zij met hem)! Hoe kan zo’n hymne worden gezongen voor de paus, die een ongelovige geloofsovertuiging heeft en deze verspreidt? Is hij nu “bedir (volle maan) als geboren”?! Wat een grote schande is dit gedrag van Erdoğan en zijn aanhangers! Ze hebben hun geloofwaardigheid verloren, zijn voor de ongelovigen in schande gevallen en zijn onder hun voeten gekomen.
Laten we dit vergelijken met Fatih Sultan Mehmet, de vertegenwoordiger van de waardigheid van de gelovigen, en zijn volgelingen: toen Fatih Istanbul veroverde en de Hagia Sophia in een moskee veranderde, maakte de paus hiertegen bezwaar en begon hij het Westen tegen de moslims op te zetten. Daarop zei Fatih:
“Door de Hagia Sophia in een moskee te veranderen, heb ik haar vereerd. Ik zal naar Rome komen en de Vaticaanse kerk tot paardenstal maken.”
Na deze woorden zweeg de paus en vreesde hij dat deze dreiging moedig zou worden uitgevoerd. Als Fatih nog had geleefd, zou hij zijn woord hebben gehouden, maar door zijn overlijden ging deze kans verloren en vierde de paus drie dagen lang feest om zijn dood. Hij was een van de echte leiders die deden wat ze zeiden, net als de eerste islamitische commandanten. De leiders van vandaag, met Erdoğan aan het hoofd, zijn vernederend tegenover de ongelovigen, leugenachtig en bedrieglijk tegenover hun volk, en hun woorden en dreigementen zijn slechts loze praat. Ze keken zelfs alleen maar toe bij de genocide in Gaza; ze hielpen niet met een slok water, een stukje brood of zelfs maar een kogel. Ze verbraken zelfs hun relaties met de joden niet; integendeel, ze bleven hen steunen, wat hun bestaansreden is.
3- Het is ook een schande dat de president van Turkije de paus heeft ontvangen en met hem over regionale kwesties heeft gesproken. Regionale kwesties gaan noch de paus, noch enige andere buitenlander iets aan; zij mogen zich er niet mee bemoeien en zich er niet over uitspreken. Maar Erdoğan en andere moslimleiders hebben de regionale dossiers in handen gegeven van buitenlanders, met name Amerika. Daarom zagen we hen naar het Witte Huis rennen en president Trump smeken om de oorlog in Gaza te stoppen. Vervolgens hebben ze het plan van Amerika aanvaard; dit plan laat de beslissingsbevoegdheid over de toekomst van Gaza aan Amerika, voorziet in de instelling van een internationaal bestuur onder Amerikaans toezicht in Gaza, de inzet van internationale troepen en de inbeslagname van de wapens van de strijders; maar het stelt als voorwaarde dat de wapens van de joden niet in beslag worden genomen, maar dat ze juist in en rond Gaza in bufferzones blijven.
4- De paus zei in zijn toespraak: “Turkije is niet losgekomen van zijn christelijke wortels.” Hij lijkt daarmee te willen zeggen: “We willen Turkije terugwinnen van de moslims.” Hij bedreigt het Turkse volk, maar Erdoğan en zijn aanhangers applaudisseren hem. Bovendien omschreef hij Turkije als “een brug tussen Oost en West, tussen Azië en Europa; een kruispunt van culturen en religies”. Terwijl Turkije juist een centrum was van waaruit legers vertrokken om Europa te veroveren en de ware geloofsovertuiging, de islam, te verspreiden. De meeste christenen in Turkije zijn moslim geworden. Tijdens het Ottomaanse tijdperk veroverden moslims vanuit hier de Balkan en bereikten ze de stadsmuren van Wenen. Turkije was een bolwerk dat de islamitische gebieden beschermde tegen aanvallen van het westen.
5- Erdoğan zei in zijn gesprek met de paus: “Wij streven samen naar dezelfde hemel en ondanks onze geloofsverschillen hebben wij dezelfde waarden.” Dit is een grote laster tegen de islam. Het christendom is namelijk gebaseerd op het aanbidden van meerdere goden en de drie-eenheid. Hun waarden zijn ook gebaseerd op valse geloofsovertuigingen. Moslims delen geen waarden met christenen of andere ongelovigen. Erdoğan zei in zijn toespraak over de Palestijnse kwestie ook het volgende: “We zijn het Palestijnse volk rechtvaardigheid verschuldigd door de tweestatenoplossing te realiseren.” Daarmee bevestigde hij, net als andere leiders van moslimlanden, zijn verraad. Want het is een grote onrechtvaardigheid om de tweestatenoplossing als rechtvaardig te bestempelen. Deze oplossing houdt namelijk in dat ongeveer 80% van het Palestijnse grondgebied dat de Joden in 1948 hebben ingepikt, aan hen wordt overgelaten; dat een gewapende en machtige Joodse aanwezigheid wordt gehandhaafd; en dat de Palestijnen een ongewapende staat krijgen in een gebied van ongeveer 20% dat onder controle staat van de Joden.
6- De paus bezocht de stad Iznik (voorheen Nikea) om deel te nemen aan de herdenkingsceremonie ter gelegenheid van de 1700e verjaardag van het Eerste Concilie van Iznik, dat in 325 werd gehouden. Dit concilie was een belangrijk keerpunt voor het Romeinse Rijk en het christendom. De Romeinse keizer Constantijn riep christelijke priesters en pastoors bijeen en legde hen de drie-eenheid op, waarna hij verklaarde dat hij het christendom op basis van de drie-eenheid had aangenomen. Zij aanvaardden dit op voorwaarde dat de keizer zich tot hun godsdienst zou bekeren. Vervolgens stelden zij de leerstelling voor dat de vader, de zoon en de heilige geest één god zijn en tegelijkertijd drie-eenheid vormen. Dit is de grootste afwijking.
7- Keizer Constantijn vroeg hen om de Bijbels opnieuw te schrijven in overeenstemming met deze polytheïstische leer; hij verbood de Bijbels die de eenheid van God verdedigden en polytheïsme afwezen. Hij verklaarde de oorlog aan degenen die geloofden dat God één en uniek was en dat Jezus de dienaar en boodschapper van God was. Vanaf dat moment werd de kerk een instrument waarmee de keizers en koningen van Europa hun beleid aan het volk konden opleggen en hen met geweld belastingen konden opleggen. Daarop kwamen de Europese volkeren in opstand en scheidden zij religie en staat van elkaar; dit werd secularisme genoemd. Toch bleven zij de kerk als instrument voor hun kolonialistische doeleinden gebruiken.
8- De Profeet (vrede zij met hem) nodigde als profeet en staatshoofd christelijke priesters, monniken en joodse rabbijnen uit om zich tot de islam te bekeren. Hij riep hen op om alleen de waarheid tegen Allah te spreken, niets naast Allah te plaatsen en zich tot de ware religie, de islam, te bekeren; anders zouden zij vervloekt worden. Uit angst voor de vloek wezen zij dit af, maar de vloek kwam toch over hen. De Profeet stuurde ook een brief naar de Romeinse keizer Heraclius om hem uit te nodigen tot de islam. Toen zij de islam afwezen, riep de Profeet
(vrede zij met hem) de jihad tegen hen uit, waarna de veldtochten van Mute en vervolgens Tebük plaatsvonden. Daarna zetten de rechtvaardige kaliefen de oproep tot de islam voort met jihad en veroveringen, bevrijdden ze Damascus uit handen van het Romeinse Rijk, zetten ze hun veroveringen 13 eeuwen lang voort en uiteindelijk werd het Byzantijnse Rijk, de oostelijke vleugel van Rome, vernietigd. De Profeet (vrede zij met hem) kondigde de verovering van Constantinopel aan, die door Fatih werd uitgevoerd. Hij kondigde ook aan dat Rome zou worden veroverd. Dit zal met de wil van Allah gebeuren met de oprichting van het tweede rechtvaardige kalifaat.
Comments are closed.