Wanneer we kijken naar de Amerikaanse agressie tegen Iran en de uitspraken van Amerikaanse functionarissen, met name Trump, over het staken van de agressie, de dreiging deze te hervatten of het afkondigen van een wapenstilstand, dan moet dit alles worden begrepen in het licht van het doel dat achter deze agressie schuilgaat. Want alle acties zijn erop gericht dat doel te bereiken. Wat Amerika betreft, is dat doel om Iran te veranderen van een land dat in zijn invloedssfeer draait en naar onafhankelijkheid streeft, in een land dat ondergeschikt is aan Amerika, dat zijn voorwaarden oplegt en uitvoert wat Amerika wil. Wat de hele regio betreft, is het doel om de controle erover te versterken vanwege de strategische ligging, de rijkdommen te plunderen als een koloniaal doel, de opkomst en bevrijding ervan te verhinderen en de oprichting van een kalifaat tegen te gaan, omdat de kalifaat een universeel principe heeft dat het kapitalisme uitdaagt, en om een Joodse entiteit te concentreren om deze als een smerig instrument te gebruiken om die doelen te bereiken.
Toen Amerika er niet in slaagde zijn doel ten aanzien van Iran te bereiken tijdens de 40 dagen durende oorlog, vroeg het om een staakt-het-vuren van twee weken onder het mom van een Pakistaans plan, in ruil voor het openstellen van de Straat van Hormuz door Iran. Het beperkte zijn doel dus tot het openstellen van deze zeestraat, die al open was vóór zijn aanval op Iran!
Het doel van het staakt-het-vuren was om haar doelstellingen via onderhandelingen te bereiken, aangezien de VS er via agressie niet in geslaagd was. Het nam zijn toevlucht tot het bestand nadat Iran zijn plan met 15 punten had afgewezen, dat via Pakistan werd voorgelegd op 24 maart 2026. Iran weigerde om onder vuur te onderhandelen. Het plan omvatte “volledige ontmanteling van het Iraanse nucleaire programma, sluiting van de kernreactoren in Natanz, Fordo en Isfahan, de overdracht van de tot 60% verrijkte uraniumvoorraden aan het Internationaal Atoomenergieagentschap, de invoer van het benodigde uranium voor vreedzame doeleinden uit het buitenland, het verbieden van uraniumverrijking op Iraans grondgebied, en het instellen van een streng inspectieprogramma door de IAEA met betrekking tot haar nucleaire programma en de bevoorradingsbronnen, het stopzetten van het programma voor ballistische raketten en de productie van drones, het beëindigen van de steun aan regionale bondgenoten zoals haar partij in Libanon, het openhouden van de Straat van Hormuz als vrije scheepvaartroute, en het erkennen van het bestaansrecht van de Joodse staat. Dit alles wordt beschouwd als een vernedering voor Iran, zowel de voorwaarden als het onderhandelen onder vuur.
Vandaar kwam de wapenstilstand en begon de versoepeling van de voorwaarden. Maar deze zullen de kern van de onderhandelingen blijven vormen als het hoogste plafond van de eisen, en vervolgens zal Amerika bekijken in hoeverre het mogelijk is om ze allemaal of het belangrijkste deel ervan te realiseren. Als het erin slaagt ze op te leggen, verliest Iran de elementen van zijn macht die het tot een onafhankelijke staat maken en verliest het zijn kans op onafhankelijkheid, waardoor het een vazalstaat wordt.
Toen de wapenstilstand werd afgekondigd, begonnen de onderhandelingen op 11 april 2026 in Pakistan tussen beide partijen. Dit is een overwinning voor Iran, dat niet akkoord ging met onderhandelingen onder vuur. Het doel van de wapenstilstand is namelijk het voeren van onderhandelingen, niet het definitief beëindigen van de agressie.
En om aan te geven hoe serieus en cruciaal de zaak is, stuurt Amerika een delegatie op het hoogste niveau naar de onderhandelingen, onder leiding van de vicepresident, met de mededeling dat de agressie zal worden hervat als niet aan de voorwaarden, of de belangrijkste daarvan, wordt voldaan. De vicepresident zal tijdens de onderhandelingen rechtstreeks dreigementen uiten aan de Iraanse delegatie, in zijn hoedanigheid als de op één na hoogste beslisser in Amerika, die de president vertegenwoordigt, alsof de president zelf onderhandelt. En om de mening binnen de Amerikaanse regering te bundelen over het voortzetten van de agressie in het geval de onderhandelingen mislukken, omdat de vicepresident de voorkeur gaf aan onderhandelingen boven het voeren van oorlog.
Dit geeft aan dat bij een mislukking van de onderhandelingen Amerika zijn agressie zal hervatten en president Trump dreigde op 10 april 2026 door te zeggen: ” Amerikaanse oorlogsschepen worden bevoorraad met de beste munitie om de aanvallen op Iran te hervatten als de vredesbesprekingen in Pakistan mislukken”.
Een staakt-het-vuren is iets anders dan het beëindigen van de oorlog en het ondertekenen van een permanent vredesakkoord. Een staakt-het-vuren kan op elk moment instorten, hetzij door schending door één partij, hetzij door beide partijen. Wat betreft de voorwaarden van Iran, deze zijn in tien punten opgesomd: “Amerika moet zich ertoe verbinden geen aanval te plegen, Iran de controle over de Straat van Hormuz te laten behouden, de verrijking te accepteren, de primaire en secundaire sancties op te heffen, de resoluties van de Veiligheidsraad tegen Iran te beëindigen, alle besluiten van de Raad van Bestuur van het Internationaal Atoomenergieagentschap (IAEA) te beëindigen, schadevergoeding aan Iran te betalen, Amerikaanse troepen uit de regio terug te trekken en de oorlog op alle fronten, waaronder Libanon, te beëindigen.”
Maar Iran heeft niet vermeld dat het de Amerikaanse voorwaarden afwijst, maar heeft zijn eigen voorwaarden gesteld zonder in te gaan op de Amerikaanse voorwaarden, alsof het deze ernaast heeft geplaatst, wat erop wijst dat het bereid is een deel ervan te aanvaarden of ze in afgezwakte vorm te aanvaarden indien zijn voorwaarden worden aanvaard.
Er vonden twee rondes van rechtstreekse onderhandelingen plaats tussen de Iraanse en Amerikaanse partijen in aanwezigheid van de Pakistaanse gastheer. De Iraanse media meldden “vooruitgang in de gesprekken, en dat de VS ermee instemmen om bevroren Iraanse gelden vrij te geven en de aanvallen van de joodse entiteit in de zuidelijke buitenwijken van Beiroet te stoppen”.
Dit betekent dat het zuiden van de Litani is uitgesloten van de stopzetting van de aanvallen, aangezien de joodse entiteit ernaar streeft daar een bufferzone in te stellen. Hierover zal worden onderhandeld wanneer de Libanese delegatie op 14 april 2026 in Washington onder Amerikaanse leiding de delegatie van de joodse entiteit ontmoet.
Daarna vond de derde onderhandelingsronde plaats op de ochtend van 12 april 2026, waarna de Amerikaanse vicepresident Vance verklaarde dat “de onderhandelingen zijn beëindigd zonder dat er een vredesakkoord is bereikt, omdat de Iraniërs de Amerikaanse voorwaarden om geen kernwapens te ontwikkelen hebben afgewezen”, terwijl de woordvoerder van het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken zei dat “het welslagen van de vredesonderhandelingen afhangt van het feit of Amerika afziet van buitensporige en onwettige eisen” .
Dit betekent dat de VS onderhandelde over zijn 15 voorwaarden, die Iran als buitensporig beschouwt, en dat een hervatting van de Amerikaanse agressie elk moment mogelijk is. Het lijkt erop dat de VS vastbesloten is zijn doel te bereiken, namelijk van Iran een vazalstaat maken. Het succes of falen van de VS hangt af van de mate waarin de Iraniërs standvastig blijven in hun standpunten en bereid zijn te vechten.
Wie naar het algemene beeld kijkt, ziet dat er acceptatie is voor de Amerikaanse aanwezigheid in de regio, omdat er met Amerika wordt onderhandeld, en dat er acceptatie is voor de aanwezigheid van de joodse entiteit die Palestina bezet, omdat er met deze entiteit wordt onderhandeld. Het uitgangspunt is echter dat er niet met Amerika onderhandeld mag worden en dat de strijd tegen hen voortgezet moet worden om hen uit de regio te verdrijven, zodat ze zich terugtrekken naar de andere kant van de Atlantische Oceaan, en dat de strijd tegen de joodse entiteit voortgezet moet worden totdat Palestina bevrijd is van hun onreinheid. Dit vereist de oprichting van een staat op principiële basis die strijdt om het woord van Allah te verheffen, namelijk de staat van de Rechtgeleide Kalifaat volgens de methode van het Profeetschap.
Comments are closed.